نسخههای مختلف Flask معمولاً شامل بهروزرسانیها و بهبودهای تدریجی میشوند. این بهبودها میتوانند شامل رفع باگها، بهینهسازی عملکرد، افزودن قابلیتهای جدید و بهبود مستندات باشند. نسخههای جدید Flask معمولاً بر اساس نسخههای پایتونی که پشتیبانی میکنند و میزان سازگاری با وابستگیهای اصلی مانند Werkzeug و Jinja2 منتشر میشوند.
بستهها و روشهای مختلف نصب Flask به امکانات جانبی و ابزارهایی که در کنار فریمورک اصلی در اختیار شما قرار میگیرد، مرتبط هستند. در ادامه، حالتهای رایج نصب Flask را با هم بررسی میکنیم:
1. Flask (فریمورک اصلی):
- با نصب flask، فقط هسته اصلی فریمورک Flask به همراه وابستگیهای پایه مانند Werkzeug و Jinja2 نصب میشود. این روش مناسب زمانی است که میخواهید کنترل کامل روی ابزارهای جانبی داشته باشید و فقط از امکانات پایه Flask استفاده کنید.
2. Flask به همراه افزونهها:
- Flask بهصورت پیشفرض ساده طراحی شده است و بسیاری از قابلیتها مانند پایگاه داده، فرمها و احراز هویت از طریق افزونهها اضافه میشوند.
- بسته به نیاز پروژه میتوانید افزونههایی مانند Flask-SQLAlchemy، Flask-WTF یا Flask-Login را بهصورت جداگانه نصب و استفاده کنید.
3. نصب ابزارهای توسعه و اجرا:
- برای اجرای پروژههای Flask در محیط توسعه یا تولید، معمولاً ابزارهایی مانند gunicorn برای اجرا، یا کتابخانههایی برای مدیریت فایلهای استاتیک، فرمها و امنیت به پروژه اضافه میشوند.
- این ابزارها بهصورت پیشفرض همراه Flask نصب نمیشوند و انتخاب آنها کاملاً به نوع پروژه و معماری شما بستگی دارد.
بهطور کلی، سادگی در نصب و استفاده یکی از ویژگیهای اصلی Flask است. شما میتوانید با نصب هسته اصلی شروع کرده و سپس بر اساس نیاز پروژه، قابلیتهای مورد نظر را بهصورت مرحلهای اضافه کنید.
در نهایت، انتخاب نحوه نصب و ابزارهای جانبی Flask کاملاً وابسته به نیاز پروژه، میزان پیچیدگی و سطح کنترلی است که میخواهید روی ساختار وبسایت یا وباپلیکیشن خود داشته باشید.